Vrijdag
Rond half acht x92s avonds verloor Dotty wat vruchtwater, ze had geen weexebn.
Bezorgd als ik was, nam ik contact op met de dierenarts. We spraken af dat we het twee uur aan zouden kijken, als er dan nog geen weexebn waren, kon ik weer contact op nemen. Na twee uur was alles nog steeds rustig, ondertussen twijfelde ik of het toch urine geen was. We besloten we om kwart voor tien om geen risico te nemen en naar wijchen te rijden.Gelukkig had onze eigen dierenarts dienst en was meteen bereid om naar de praktijk te komen.Hij begreep mijn twijfel. Dotty bleek toch wat vruchtwater te verliezen, gelukkig niet veel. Dotty kreeg een calcium en oxytocine injectie om eventuele weexebnzwakte op te vangen. Na nog even overlegd te hebben wat we verder moesten doen bij problemen gingen we weer naar huis. Eenmaal thuis aangekomen haalde ik een matras, kussen en dekbed naar beneden om de nacht bij onze Dot door te brengen.
Zaterdag
Het was gezellig zo samen maar ik kan niet zeggen dat ik veel geslapen heb.
Dotty werd steeds onrustiger en aanhankelijker, dit was een goed teken, voor mijn gevoel diende de bevalling zich aan. De volgende ochtend wilde ik er even uit, even de frisse lucht in. Gerard bleef bij Dot en mocht niet van haar zijde wijken. Toen ik terug kwam nam ik het weer over en als ik maar even bij haar weglipe begon Dot hard te miauwen. Ik heb me toen voor haar doos gexefnstalleerd en besloot daar te blijven.
Voor Dotty was daarmee het stukje rust dat ze nodig had gecrexeberd. Ze ging in de doos liggen en liep af en toe een rondje. Ook zagen we wat beweging in haar buik. Gerard had x92s middags een afspraak en zo bleef ik samen met Dotty alleen thuis. Dot gaf zich over aan de op handen zijnde bevallingx85x85x85.
13:45
Op een gegeven moment begon ze rondjes om haar as te draaien, het eerste kitten kwam er aan. Deze kerel gilde al voordat hij er helemaal uit was. Hij bleef rustig liggen tot Dotty de navelstreng door gebeten had en hem daarmee verloste van de placenta. Daarna ging hij op zoek naar eten. De kleine
schreeuwlelijk was pas stil toen hij lag te drinken. Nadat hij gedronken had wilde ik hem wegen maar daar waren mams en zoonlief het beslist niet mee eens. Het was een heus tweestemmig kattenkoor wat protesteerde, ons luidruchtig katertje woog overigens 126 gram. Het is een mooi zwart tabby kereltje.
Als dit geen moederliefde is….
15:35
Het tweede kitten liet een tijdje op zich wachtenx85x85x85
Terwijl Dotty en ik lagen te soezen hoorde ik plotseling een x93plonsx94 vruchtwater. De weexebn werden heftiger en terwijl de kleine kater zich te goed deed aan de warme moedermelk was het volgende kitten onderweg. Dottyx92s tweede kitten is onmiskenbaar een kater, een x93mooie rooiex94 met wit. 124 gram, schoon aan de haak.
16:10
En terwijl de rode kater door mams droog gewreven werd lag het derde kitten al onder haar staart. Dat was hard werken voor Dot en dus heb ik haar maar een handje geholpen. Toen het trio bij tevreden Dotty lag, zag ik de kans schoon om voor Dotje wat lekkers te maken: een gekluts eitje met melk en druivensuiker. Nadat ze dit op had, vond zij het tijd voor een dutje.
Ik vroeg me af voor hoelangx85x85x85

Terwijl ik bij haar zat, keek ik om me heen en werd me er van bewust wat ik allemaal om mee heen verzameld had: dekbed, matras, kussen, schrijfblok, pen, doeken, washandjes, keukenrol, weegschaal, afvalzakje, twee kattenboeken, vaseline, krant, mobile telefoon, diverse vuile mokken en niet te vergeten mijn fotocamera.
Even later was mijn aandacht weer bij Dotty en raakte de rest op de achtergrond.
Ik dacht dat dit poesje blauw tabby was maar toen ze opdroogde leek ze een blauw schildpadje te zijn. Ik twijfel er nu aan af ze tabby is. Tja, het is wat. Deze dame had een gewicht van 121 gram.
17:25
Dotty heeft dus toch een tijdje kunnen slapen voor het volgende kitten zich aandiende, een stuit deze keer. Maar ook dit kleintje kwam voorspoedig op de wereld. Het duurde even voordat Dotty haar gewassen en gestreken had maar even later lag ze ook lekker bij Dotty. We gaan er voorlopig even vanuit dat dit mooie blauwe tabby kitten, een poesje is.
Als ik het al niet was, zou ik verliefd op ze worden
Zondag
Inmiddels hebben de andere katten allemaal even bij Dotty en haar kroost in de doos gekeken.
Ayla heeft ze al heel even mee gewassen, een wereld van verschil met vorig jaar. Ze wilde er toen niets van weten. Nu ze zelf kittens heeft gehad, reageert ze erg zorgzaam. Brit is nieuwsgierig als altijd, ze zou ook het liefst in de doos kruipen zoals ze bij Ayla deed. Voor Dotty heeft ze blijkbaar wat meer ontzag en waagt ze het er op. Ingvar stak meteen zijn grote kop in de doos en onze Dot vond het allemaal goed en geniet van haar kittens!
En wij natuurlijk ook!!!
Dotty is intens gelukkig met haar kroost.